ในวันเริ่มต้น
ทุกอย่าง เรียบราบ ไร้ร่องรอย
เหมือนผ้า ขาวบาง
.
.
.
เวลา เดินไป
ใจคน ย่อม เดินตาม
หยุด เริ่ม หยุด เดิน หยุด ก้าว หยุด หวัง
ความอ่อนล้า สิ้นหวัง
ย่อมแทรกแซง
ระหว่างใจ คน กับเดิมพร้อมกับเวลา ที่ไม่เคยหยุด
.
.
ระหว่างทาง ที่คน สองคน
เดินรวมทาง สายลมเย็น
ย่อมมี ความหนาวเย็น กำแพง และ ทางแยก
เกิดสำนึก ผิด ถูก
บางเรื่อง อาจเป็นบ่อกำเนิด
ความเข้าใจ - ความผิดใจ
เมื่อ คำว่าเรา มันย่อมมี มากกว่า คนนึงคน
.
.
เราจะรัก ด้วยสมอง และสองใจ
มีคำ หลายคำ ล่องลอย พุดในหัวใจ และสมอง
ทว่า สมอง กับหัวใจ นั้นอยู่ คนละซีกฝั่ง
ความสำนึกอาจ พัดผ่าน ได้ไม่ท่วมถ้น
.
.
อันหมาสมุทร นั้นยากหยั่งลึก
แต่ในใจคนนั้น ย่อม ยากกว่า เหลือคณา
ชั่วขณะ รำพันรัก ชั่วขณะ รำพันเกลียด
.
.
สองใจ เท่ากับ สองคน
แต่วันนึงเมื่อคนสองคน มีมากกว่าสองใจ
มีสิ่งอื่นเข้ามา ขั้นกลาง สายลมเย็น
คนนึงอาจจะหลงลืม กับสายลมเก่าๆ ไปชั่วขณะ
.
.
1 23
nO lOve no gOlry ,No herO in her sky .
just Once .
Ipast something forget about loving already, in da one day so ,
IsaidI feel be attached to someone .
Long time agO i think dislike affection .
But nOw I wishes I has amorousness in sOmeGuy be side me .
.
.
.
หวัง หวัง หวัง
ให้อะไร คงอยู่ คงไม่ได้
